เกร็ดเมืองขอนแก่น: ถนนชีท่าขอน

บันทึกคำบอกเล่าเกร็ดประวัติเมืองขอนแก่นจากคุณแม่ เกี่ยวกับที่มาของชื่อถนน ชีท่าขอน

ชื่อถนน ชีท่าขอน ฟังดูเผิน ๆ เหมือนจะมีนัยประวัติเกี่ยวกับแม่ชีสักคนหนึ่งที่เกี่ยวข้องกับท่าน้ำสักแห่ง หรือไม่ก็รอคอยบางสิ่งบางอย่าง แต่จากคำบอกเล่าของคุณแม่แล้ว ที่มามาคนละทางกันเลย

ถนนที่ทอดจากถนนหน้าเมือง ผ่านตลาดบางลำภู-โบ๊เบ๊ สถานีตำรวจ โรงเรียนกัลยาณวัตร มูลนิธิสามัคคีอุทิศ (โป๊ยเซียน) ไปชนถนนอนามัยที่หน้าสำนักงานทรัพยากรน้ำภาค 4 เส้นนี้ แต่ก่อนสองข้างทางเป็นป่าละเมาะ เหมาะแก่การขับถ่ายของผู้คนในสมัยที่ยังไม่มีการสร้างส้วมเป็นที่แพร่หลาย เมื่อเดินผ่านก็จะเห็นของเสียที่คนขับถ่ายไว้เต็มสองข้างทาง โดยเฉพาะตามขอนไม้ จนได้ชื่อว่าเป็นถนน ขี้ทาขอน

คำว่า ขี้ทาขอน นี้ เมื่อออกเป็นสำเนียงลาวแบบขอนแก่นก็จะเป็น ขี่-ท่า-ขอน หรือ ฉี่-ท่า-ขอน (เสียง ข-ค อีสานมักจะมีลมพ่นออกมาด้วย ทำให้เสียงคล้าย ช-ฉ) ต่อมาชื่อถนนนี้จึงถอดจากสำเนียงพื้นบ้านมาตรง ๆ กลายเป็นถนน ชีท่าขอน ในปัจจุบัน

สิ่งที่เรียกกันว่า "สถานบันเทิง"

๏ คืนค่ำควรนิทรา
จะหลับตาลงฉันใด
sync bar เวรตะไล
อาละวาดยันรุ่งเช้า ฯ

๏ ตึงตึงเสียงย่ำกลอง
เสียงกรีดร้องผีค้างคาว
ราตรีเนิ่นนานยาว
ข่มตาหลับมิอาจลง ฯ

๏ รถราเรียงระดะ
เสียงเอะอะรถรับส่ง
คนเมาอาเจียนลง
ส่งกลิ่นคลุ้งเหม็นเขียวคาว ฯ

๏ โหวกเหวกคุยเซ็งแซ่
บ้างล้อแม่ด่าก้าวร้าว
ทุบตีขว้างปาข้าว-
ของกระจายเจ็บระงม ฯ

๏ ควรฤๅเราเรียกขาน
นามสถานอันเหมาะสม
แหล่งบันเทิงเริงรมย์
ฤๅนรกโปรดตรึกตรอง ฯ

๚๛

อุทิศแด่ sync bar เพื่อนบ้านจำยอม เนื่องในโอกาส "ปรับปรุง" ใหม่ จัญไรกว่าเดิม

The God-Damned Bike Week

เมื่อครั้งที่ผมรู้จักชื่องาน "ไบค์วีค" เป็นครั้งแรกนั้น ผมไม่รู้มาก่อนว่ามันคืองานอะไร แต่สิ่งแรกที่ผมรู้เกี่ยวกับมันก็คือ เสียงของฝูงฮาร์เลย์-เดวิดสันที่แผดเสียงอาละวาดเป็นระยะ ๆ หลังเที่ยงคืนจนถึงเช้า ในระหว่างที่ผมกำลังฟื้นตัวจาก ไข้ เมื่อปีที่แล้ว ทำเอาไม่ได้หลับได้นอนทั้งคืน เป็นอุปสรรคต่อการรักษาตัวพอสมควร

นี่มันก็มาอีกแล้วครับ หลังจากที่มาอาละวาดตอนกลางวันไปบ้างแล้ว เมื่อคืนนี้ก็เป็นเหมือนปีกลายอีก เดี๋ยวฝูงใหญ่ เดี๋ยวฝูงเล็ก รบกวนการพักผ่อนของชาวบ้าน เมื่อคืนผมเลยอดนอนทั้งคืน เพราะสะดุ้งตื่นกับเสียงมอเตอร์ไซค์นรกนี้

เมื่อปีกลาย ผมได้ไปร้องเรียนที่เว็บไซต์ของเทศบาลนครขอนแก่น แต่ปรากฏว่าไร้เสียงตอบรับใด ๆ ทั้งสิ้น อีกทางหนึ่งก็ไปโพสต์ร้องเรียนที่เว็บบอร์ดยอดนิยมของท้องถิ่น แต่ปรากฏว่าผมเองเป็นฝ่ายถูกขอให้อดทน เพื่อเห็นแก่ประโยชน์ส่วนรวม จากนั้นก็ตามด้วยเสียงชื่นชมงานไบค์วีค พร้อมโพสต์รูปรถ รูปพริตตี้ ตามมาเป็นขบวน

ปีนี้ ผมคงจะไม่สามารถพึ่งพาใครได้อีก ก็คงได้แต่เขียนบันทึกบ่นไว้ที่นี้

ผมไม่ได้ต่อต้านการจัดงานแสดงรถใด ๆ ผมเพียงจะขอร้อง เรื่องการใช้เสียงในยามวิกาล จำเป็นไหมที่จัดงานแสดงรถแล้ว จะต้องเอาออกมาอวดศักดายามค่ำคืน ที่ประชาชนจะต้องพักผ่อนนอนหลับกัน? และอันที่จริง การออกมาวิ่งกันเป็นฝูงในเวลากลางวัน ก็รบกวนโสตประสาทมากพอดูแล้ว การใช้เสียงในยามวิกาล ยิ่งไม่น่าให้อภัย

เมื่อปีกลาย ผมหนักใจกับคำว่า "วีค" ใน "ไบค์วีค" พอสมควร เพราะการอดนอนในแต่ละคืน มันมีผลอย่างมากต่อคนที่กำลังฟื้นไข้ การต้องทนไปถึงหนึ่งสัปดาห์ จึงเป็นช่วงเวลาที่ยาวนานมาก แต่ผมคิดว่า แม้กับคนที่ไม่ได้กำลังฟื้นไข้ การอดนอนติดต่อกันหนึ่งสัปดาห์ ก็น่าจะทำให้สุขภาพเสื่อมโทรมได้มากกว่าการดื่มสุราเสียอีก

ผมหมดที่พึ่งแล้ว จึงได้แต่ขอไว้ ณ ที่นี้ ขอให้ควบคุมการนำรถออกวิ่งในยามวิกาล หรือถ้าจะให้ดี ก็จำกัดการใช้เสียงให้อยู่แต่ในบริเวณงานเท่านั้น ไม่ต้องเอาออกมาวิ่งตามท้องถนนเลย จะเป็นไปได้ไหม?